udeřit
/[ˈudɛr̝ɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to strike
Ten tenista udeřil do míče tvrdě.
The tennis player hit the ball hard.
Synonyms & related words
Related words (2)
- úder
- úderný
Etymology
Inherited from Old Czech udeřiti, from Proto-Slavic *udariti.
Forms
- udeřitinfinitive
- udeřitiinfinitive
- udeřenínoun-from-verb
- udeřímfirst-person • indicative • singular
- udeřímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- udeřmefirst-person • imperative • plural
- udeříšindicative • second-person • singular
- udeříteindicative • plural • second-person
- udeřimperative • second-person • singular
- udeřteimperative • plural • second-person
- udeříindicative • singular • third-person
- udeříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- udeřivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- udeřivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- udeřivšepast • plural
- The verb udeřit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:udeřit, udeřiti
| I | udeřím |
| we | udeříme |
| you (sg) | udeříš |
| you (pl) | udeříte |
| he/she/it | udeří |
| they | udeří |
I
udeřím
we
udeříme
you (sg)
udeříš
you (pl)
udeříte
he/she/it
udeří
they
udeří