učit
/[ˈut͡ʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to teach
učit studenty češtinu/češtině
to teach the students Czech
- 2.to learn
učit se češtinu/češtině
to learn Czech
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech učiti, from Proto-Slavic *učiti.
Forms
- naučitperfective
- učitinfinitive
- učitiinfinitive
- učenínoun-from-verb
- učímfirst-person • indicative • singular
- učímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- učmefirst-person • imperative • plural
- učíšindicative • second-person • singular
- učíteindicative • plural • second-person
- učimperative • second-person • singular
- učteimperative • plural • second-person
- učíindicative • singular • third-person
- učíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- učemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- učícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- učíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:učit, učiti
| I | učím |
| we | učíme |
| you (sg) | učíš |
| you (pl) | učíte |
| he/she/it | učí |
| they | učí |
I
učím
we
učíme
you (sg)
učíš
you (pl)
učíte
he/she/it
učí
they
učí