tymián
/[ˈtɪmɪjaːn]/
Czechnoun
Definitions
- 1.thyme (seasoning)
Etymology
Borrowed from German Thymian, from Latin thymum.
Forms
- dymiánalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | tymián | tymiány |
| Genitive | tymiánu | tymiánů |
| Dative | tymiánu | tymiánům |
| Accusative | tymián | tymiány |
| Vocative | tymiáne | tymiány |
| Locative | tymiánu | tymiánech |
| Instrumental | tymiánem | tymiány |
Nominative
Singular
tymián
Plural
tymiány
Genitive
Singular
tymiánu
Plural
tymiánů
Dative
Singular
tymiánu
Plural
tymiánům
Accusative
Singular
tymián
Plural
tymiány
Vocative
Singular
tymiáne
Plural
tymiány
Locative
Singular
tymiánu
Plural
tymiánech
Instrumental
Singular
tymiánem
Plural
tymiány