tlouct
/[ˈtlou̯t͡st]/
Czechverb
Definitions
- 1.to hit, to beat
Tloukli ho holemi.
They were beating him with sticks.
Tluče mu srdce?
Is his heart beating?
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech tlúci, from Proto-Slavic *telťi.
Forms
- tlouctinfinitive
- tlouciinfinitive
- tlučenínoun-from-verb
- tlučufirst-person • indicative • singular
- tlukufirst-person • indicative • singular
- tlučemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- tlučmefirst-person • imperative • plural
- tlučešindicative • second-person • singular
- tlučeteindicative • plural • second-person
- tlučimperative • second-person • singular
- tlučteimperative • plural • second-person
- tlučeindicative • singular • third-person
- tlučouindicative • plural • third-person
- tlukouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- tlučemasculine • present • singular
- tlukamasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- tlučícfeminine • neuter • present • singular
- tlukoucfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- tlučíceplural • present
- tlukouceplural • present
- -past • plural
- tloucialternative
Conjugation
Infinitive:tlouct, tlouci
| I | tluču, tluku |
| we | tlučeme |
| you (sg) | tlučeš |
| you (pl) | tlučete |
| he/she/it | tluče |
| they | tlučou, tlukou |
I
tluču, tluku
we
tlučeme
you (sg)
tlučeš
you (pl)
tlučete
he/she/it
tluče
they
tlučou, tlukou