mlátit
[ˈmlaːcɪt]verbCzech
Meanings
- 1to beat, batter, hammer, pound, thresh
- 2to flail, thresh
Conjugation
Infinitivemlátit, mlátiti
Present Indicative
| I | mlátím |
|---|---|
| we | mlátíme |
| you (sg) | mlátíš |
| you (pl) | mlátíte |
| he/she/it | mlátí |
| they | mlátí |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | mlaťme |
| you (sg) | mlať |
| you (pl) | mlaťte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- mlátit
- infinitive
- mlátiti
- infinitive
- mlácení
- noun-from-verb
- mlátím
- first-person, indicative, singular
- mlátíme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- mlaťme
- first-person, imperative, plural
- mlátíš
- indicative, second-person, singular
- mlátíte
- indicative, plural, second-person
- mlať
- imperative, second-person, singular
- mlaťte
- imperative, plural, second-person
- mlátí
- indicative, singular, third-person
- mlátí
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- mlátě
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- mlátíc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- mlátíce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
Inherited from Old Czech mlátiti, from Proto-Slavic *moltiti.