mlátit
/[ˈmlaːcɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to beat, batter, hammer, pound, thresh
- 2.to flail, thresh
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech mlátiti, from Proto-Slavic *moltiti.
Forms
- mlátitinfinitive
- mlátitiinfinitive
- mlácenínoun-from-verb
- mlátímfirst-person • indicative • singular
- mlátímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- mlaťmefirst-person • imperative • plural
- mlátíšindicative • second-person • singular
- mlátíteindicative • plural • second-person
- mlaťimperative • second-person • singular
- mlaťteimperative • plural • second-person
- mlátíindicative • singular • third-person
- mlátíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- mlátěmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- mlátícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- mlátíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:mlátit, mlátiti
| I | mlátím |
| we | mlátíme |
| you (sg) | mlátíš |
| you (pl) | mlátíte |
| he/she/it | mlátí |
| they | mlátí |
I
mlátím
we
mlátíme
you (sg)
mlátíš
you (pl)
mlátíte
he/she/it
mlátí
they
mlátí