strádat
/[ˈstraːdat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to suffer
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech strádati, from Proto-Slavic *stradati. Cognates include Serbo-Croatian stradati and Russian страдать (stradatʹ).
Forms
- strádatinfinitive
- strádatiinfinitive
- strádánínoun-from-verb
- strádámfirst-person • indicative • singular
- strádámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- strádejmefirst-person • imperative • plural
- strádášindicative • second-person • singular
- strádáteindicative • plural • second-person
- strádejimperative • second-person • singular
- strádejteimperative • plural • second-person
- strádáindicative • singular • third-person
- strádajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- strádajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- strádajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- strádajíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:strádat, strádati
| I | strádám |
| we | strádáme |
| you (sg) | strádáš |
| you (pl) | strádáte |
| he/she/it | strádá |
| they | strádají |
I
strádám
we
strádáme
you (sg)
strádáš
you (pl)
strádáte
he/she/it
strádá
they
strádají