statečný
[ˈstatɛt͡ʃniː]adj; nounCzech
Meanings
- 1brave
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | statečný, statečná, statečné | stateční, statečná |
| Genitive | statečného, statečné | statečných |
| Dative | statečnému, statečné | statečným |
| Accusative | statečného, statečný, statečnou, statečné | statečné, statečná |
| Locative | statečném, statečné | statečných |
| Instrumental | statečným, statečnou | statečnými |
Forms
- statečnější
- comparative
- nejstatečnější
- superlative
- statečně
- adverb
- statečné
- feminine, nominative
- statečné
- inanimate, nominative
Origin
Inherited from Old Czech statečný, from Proto-Slavic *statъčьnъ.