snoubenec
/[ˈsnou̯bɛnɛt͡s]/
Czechnoun
Definitions
- 1.fiancé
Etymology
From snouben + -ec.
Forms
- snoubenkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | snoubenec | snoubenci |
| Genitive | snoubence | snoubenců |
| Dative | snoubencovi, snoubenci | snoubencům |
| Accusative | snoubence | snoubence |
| Vocative | snoubenče | snoubenci |
| Locative | snoubencovi, snoubenci | snoubencích |
| Instrumental | snoubencem | snoubenci |
Nominative
Singular
snoubenec
Plural
snoubenci
Genitive
Singular
snoubence
Plural
snoubenců
Dative
Singular
snoubencovi, snoubenci
Plural
snoubencům
Accusative
Singular
snoubence
Plural
snoubence
Vocative
Singular
snoubenče
Plural
snoubenci
Locative
Singular
snoubencovi, snoubenci
Plural
snoubencích
Instrumental
Singular
snoubencem
Plural
snoubenci