šoupnout
/[ˈʃou̯pnou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to push
- 2.to put, to slip, to shove
- 3.to slither
Forms
- šoupatimperfective
- šoupnoutinfinitive
- šoupnoutiinfinitive
- -noun-from-verb
- šoupnufirst-person • indicative • singular
- šoupnemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- šoupněmefirst-person • imperative • plural
- šoupnešindicative • second-person • singular
- šoupneteindicative • plural • second-person
- šoupniimperative • second-person • singular
- šoupněteimperative • plural • second-person
- šoupneindicative • singular • third-person
- šoupnouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- šoupnuvmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- šoupnuvšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- šoupnuvšepast • plural
- The verb šoupnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:šoupnout, šoupnouti
| I | šoupnu |
| we | šoupneme |
| you (sg) | šoupneš |
| you (pl) | šoupnete |
| he/she/it | šoupne |
| they | šoupnou |
I
šoupnu
we
šoupneme
you (sg)
šoupneš
you (pl)
šoupnete
he/she/it
šoupne
they
šoupnou
Full conjugation of šoupnout →