rozběsnit
/[ˈrozbjɛsɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to fly into a rage, to go on the rampage
Synonyms & related words
Related words (1)
Etymology
From roz- + běsnit.
Forms
- rozběsnitinfinitive
- rozběsnitiinfinitive
- rozběsněnínoun-from-verb
- rozběsnímfirst-person • indicative • singular
- rozběsnímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- rozběsněmefirst-person • imperative • plural
- rozběsníšindicative • second-person • singular
- rozběsníteindicative • plural • second-person
- rozběsniimperative • second-person • singular
- rozběsněteimperative • plural • second-person
- rozběsníindicative • singular • third-person
- rozběsníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- rozběsnivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- rozběsnivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- rozběsnivšepast • plural
- The verb rozběsnit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:rozběsnit, rozběsniti
| I | rozběsním |
| we | rozběsníme |
| you (sg) | rozběsníš |
| you (pl) | rozběsníte |
| he/she/it | rozběsní |
| they | rozběsní |
I
rozběsním
we
rozběsníme
you (sg)
rozběsníš
you (pl)
rozběsníte
he/she/it
rozběsní
they
rozběsní
Full conjugation of rozběsnit →