přikázání
/[ˈpr̝̊ɪkaːzaːɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of přikázat
- 2.commandment
Etymology
From přikázat + -ání.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | přikázání | přikázání |
| Genitive | přikázání | přikázání |
| Dative | přikázání | přikázáním |
| Accusative | přikázání | přikázání |
| Vocative | přikázání | přikázání |
| Locative | přikázání | přikázáních |
| Instrumental | přikázáním | přikázáními |
Nominative
Singular
přikázání
Plural
přikázání
Genitive
Singular
přikázání
Plural
přikázání
Dative
Singular
přikázání
Plural
přikázáním
Accusative
Singular
přikázání
Plural
přikázání
Vocative
Singular
přikázání
Plural
přikázání
Locative
Singular
přikázání
Plural
přikázáních
Instrumental
Singular
přikázáním
Plural
přikázáními