přijmout
[ˈpr̝̊ɪjmou̯t]verbCzech
Meanings
- 1to accept
přijmout hlášení
to accept an announcement
- 2to receive
Conjugation
Infinitivepřijmout, přijmouti
Present Indicative
| I | přijmu |
|---|---|
| we | přijmeme |
| you (sg) | přijmeš |
| you (pl) | přijmete |
| he/she/it | přijme |
| they | přijmou |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | přijměme |
| you (sg) | přijmi |
| you (pl) | přijměte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Full conjugation of přijmout →
Forms
- přijímat
- imperfective
- přijmout
- infinitive
- přijmouti
- infinitive
- přijetí
- noun-from-verb
- přijmu
- first-person, indicative, singular
- přijmeme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- přijměme
- first-person, imperative, plural
- přijmeš
- indicative, second-person, singular
- přijmete
- indicative, plural, second-person
- přijmi
- imperative, second-person, singular
- přijměte
- imperative, plural, second-person
- přijme
- indicative, singular, third-person
- přijmou
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- -
- masculine, present, singular
- přijav
- masculine, past, singular
- -
- feminine, neuter, present, singular
- přijavši
- feminine, neuter, past, singular
- -
- plural, present
- přijavše
- past, plural
- The verb přijmout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Origin
Inherited from Old Czech přijieti. By surface analysis, při + jmout. Compare Polish przyjąć and Russian при(н)я́ть (pri(n)játʹ).