omyl
/[ˈomɪl]/
Czechnounverb
Grammatical form
omyl is the second-person singular imperative form of omýlit.
omyl is the masculine singular past active participle form of omýt.
Definitions
- 1.error (in opinion)
Synonyms & related words
Etymology
Deverbal from omýlit.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | omyl | omyly |
| Genitive | omylu | omylů |
| Dative | omylu | omylům |
| Accusative | omyl | omyly |
| Vocative | omyle | omyly |
| Locative | omylu | omylech |
| Instrumental | omylem | omyly |
Nominative
Singular
omyl
Plural
omyly
Genitive
Singular
omylu
Plural
omylů
Dative
Singular
omylu
Plural
omylům
Accusative
Singular
omyl
Plural
omyly
Vocative
Singular
omyle
Plural
omyly
Locative
Singular
omylu
Plural
omylech
Instrumental
Singular
omylem
Plural
omyly