omezovat
/[ˈomɛzovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to restrict, to limit
- 2.to restrict, to limit oneself to
Synonyms & related words
Etymology
From omezit + -ovat.
Forms
- omezitperfective
- omezovatinfinitive
- omezovatiinfinitive
- omezovánínoun-from-verb
- omezujifirst-person • indicative • singular
- omezujucolloquial • first-person • indicative • singular
- omezujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- omezujmefirst-person • imperative • plural
- omezuješindicative • second-person • singular
- omezujeteindicative • plural • second-person
- omezujimperative • second-person • singular
- omezujteimperative • plural • second-person
- omezujeindicative • singular • third-person
- omezujíindicative • plural • third-person
- omezujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- omezujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- omezujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- omezujíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:omezovat, omezovati
| I | omezuji, omezuju |
| we | omezujeme |
| you (sg) | omezuješ |
| you (pl) | omezujete |
| he/she/it | omezuje |
| they | omezují, omezujou |
I
omezuji, omezuju
we
omezujeme
you (sg)
omezuješ
you (pl)
omezujete
he/she/it
omezuje
they
omezují, omezujou
Full conjugation of omezovat →