mýlit
/[ˈmiːlɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to mislead
- 2.to err, to be in error
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *myliti.
Forms
- mýlitinfinitive
- mýlitiinfinitive
- mýlenínoun-from-verb
- mýlímfirst-person • indicative • singular
- mýlímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- mylmefirst-person • imperative • plural
- mýlíšindicative • second-person • singular
- mýlíteindicative • plural • second-person
- mylimperative • second-person • singular
- mylteimperative • plural • second-person
- mýlíindicative • singular • third-person
- mýlíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- mýlemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- mýlícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- mýlíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:mýlit, mýliti
| I | mýlím |
| we | mýlíme |
| you (sg) | mýlíš |
| you (pl) | mýlíte |
| he/she/it | mýlí |
| they | mýlí |
I
mýlím
we
mýlíme
you (sg)
mýlíš
you (pl)
mýlíte
he/she/it
mýlí
they
mýlí