odčinit
/[ˈot͡ʃɪɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to atone, make up for
Synonyms & related words
Word family
Etymology
From od- + činit.
Forms
- odčinitinfinitive
- odčinitiinfinitive
- odčiněnínoun-from-verb
- odčinímfirst-person • indicative • singular
- odčinímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- odčiňmefirst-person • imperative • plural
- odčiníšindicative • second-person • singular
- odčiníteindicative • plural • second-person
- odčiňimperative • second-person • singular
- odčiňteimperative • plural • second-person
- odčiníindicative • singular • third-person
- odčiníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- odčinivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- odčinivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- odčinivšepast • plural
- The verb odčinit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:odčinit, odčiniti
| I | odčiním |
| we | odčiníme |
| you (sg) | odčiníš |
| you (pl) | odčiníte |
| he/she/it | odčiní |
| they | odčiní |
I
odčiním
we
odčiníme
you (sg)
odčiníš
you (pl)
odčiníte
he/she/it
odčiní
they
odčiní