odcizení
[ˈot͡sɪzɛɲiː]noun; adjCzech
Grammatical form
odcizení is the animate masculine nominative/vocative plural form of odcizený.
Meanings
- 1verbal noun of odcizit
- 2alienation, estrangement
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | odcizení | odcizení |
| Genitive | odcizení | odcizení |
| Dative | odcizení | odcizením |
| Accusative | odcizení | odcizení |
| Vocative | odcizení | odcizení |
| Locative | odcizení | odcizeních |
| Instrumental | odcizením | odcizeními |
Origin
No etymology recorded for this word.