odcizení
/[ˈot͡sɪzɛɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of odcizit
- 2.alienation, estrangement
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | odcizení | odcizení |
| Genitive | odcizení | odcizení |
| Dative | odcizení | odcizením |
| Accusative | odcizení | odcizení |
| Vocative | odcizení | odcizení |
| Locative | odcizení | odcizeních |
| Instrumental | odcizením | odcizeními |
Nominative
Singular
odcizení
Plural
odcizení
Genitive
Singular
odcizení
Plural
odcizení
Dative
Singular
odcizení
Plural
odcizením
Accusative
Singular
odcizení
Plural
odcizení
Vocative
Singular
odcizení
Plural
odcizení
Locative
Singular
odcizení
Plural
odcizeních
Instrumental
Singular
odcizením
Plural
odcizeními