odcizení
/[ˈot͡sɪzɛɲiː]/
Czechnounadj
Grammatical form
odcizení is the animate masculine nominative/vocative plural form of odcizený.
Definitions
- 1.verbal noun of odcizit
- 2.alienation, estrangement
No etymology recorded for this word.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | odcizení | odcizení |
| Genitive | odcizení | odcizení |
| Dative | odcizení | odcizením |
| Accusative | odcizení | odcizení |
| Vocative | odcizení | odcizení |
| Locative | odcizení | odcizeních |
| Instrumental | odcizením | odcizeními |
Nominative
Singular
odcizení
Plural
odcizení
Genitive
Singular
odcizení
Plural
odcizení
Dative
Singular
odcizení
Plural
odcizením
Accusative
Singular
odcizení
Plural
odcizení
Vocative
Singular
odcizení
Plural
odcizení
Locative
Singular
odcizení
Plural
odcizeních
Instrumental
Singular
odcizením
Plural
odcizeními