odcizit
/[ˈʔɔtt͡sɪzɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to estrange, to alienate
- 2.to steal
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech otcuziti. By surface analysis, od- + cizí + -it.
Forms
- odcizovatimperfective
- odcizitinfinitive
- odcizitiinfinitive
- odcizenínoun-from-verb
- odcizímfirst-person • indicative • singular
- odcizímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- odcizmefirst-person • imperative • plural
- odcizíšindicative • second-person • singular
- odcizíteindicative • plural • second-person
- odcizimperative • second-person • singular
- odcizteimperative • plural • second-person
- odcizíindicative • singular • third-person
- odcizíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- odcizivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- odcizivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- odcizivšepast • plural
- The verb odcizit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:odcizit, odciziti
| I | odcizím |
| we | odcizíme |
| you (sg) | odcizíš |
| you (pl) | odcizíte |
| he/she/it | odcizí |
| they | odcizí |
I
odcizím
we
odcizíme
you (sg)
odcizíš
you (pl)
odcizíte
he/she/it
odcizí
they
odcizí