krupička
/[ˈkrupɪt͡ʃka]/
Czechnoun
Grammatical form
Definitions of krupice noun · [ˈkrupɪt͡sɛ]
Full entry for krupice →- 1.semolina
Etymology of krupice
From kroupa + -ice.
Forms
- krupičkovýadjective • relational
Paradigm of krupice, with krupička highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | krupice | krupice |
| Genitive | krupice | krupic |
| Dative | krupici | krupicím |
| Accusative | krupici | krupice |
| Vocative | krupice | krupice |
| Locative | krupici | krupicích |
| Instrumental | krupicí | krupicemi |
Nominative
Singular
krupice
Plural
krupice
Genitive
Singular
krupice
Plural
krupic
Dative
Singular
krupici
Plural
krupicím
Accusative
Singular
krupici
Plural
krupice
Vocative
Singular
krupice
Plural
krupice
Locative
Singular
krupici
Plural
krupicích
Instrumental
Singular
krupicí
Plural
krupicemi