krušit
[ˈkruʃɪt]verbCzech
Meanings
- 1archaicto crush, to shatter
Květ, jejž pod kolesy kruší vůz vítěze.
- 2literaryto trouble, to afflict
Stařenu kruší nemoc.
The old woman is afflicted by an illness.
Conjugation
Infinitivekrušit, krušiti
Present Indicative
| I | kruším |
|---|---|
| we | krušíme |
| you (sg) | krušíš |
| you (pl) | krušíte |
| he/she/it | kruší |
| they | kruší |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | krušme |
| you (sg) | kruš |
| you (pl) | krušte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- krušit
- infinitive
- krušiti
- infinitive
- krušení
- noun-from-verb
- kruším
- first-person, indicative, singular
- krušíme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- krušme
- first-person, imperative, plural
- krušíš
- indicative, second-person, singular
- krušíte
- indicative, plural, second-person
- kruš
- imperative, second-person, singular
- krušte
- imperative, plural, second-person
- kruší
- indicative, singular, third-person
- kruší
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- kruše
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- krušíc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- krušíce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
Inherited from Proto-Slavic *krušiti.