krajní
[ˈkrajɲiː]adjCzech
Meanings
- 1extreme (in the greatest or highest degree; intense)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | krajní | krajní |
| Genitive | krajního, krajní | krajních |
| Dative | krajnímu, krajní | krajním |
| Accusative | krajního, krajní | krajní |
| Locative | krajním, krajní | krajních |
| Instrumental | krajním, krajní | krajními |
Forms
- krajní
- feminine, nominative
- krajní
- inanimate, nominative
Origin
Inherited from Proto-Slavic *krajьnъ. Morphologically, from kraj + -ní.