králík
[ˈkraːliːk]nounCzech
Grammatical form
králík is the diminutive form of král — “king (male ruler)”.
See the full entry for král →Meanings
- 1rabbit
- 2rabbit fur
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | králík | králíci |
| Genitive | králíka | králíků |
| Dative | králíkovi, králíku | králíkům |
| Accusative | králíka | králíky |
| Vocative | králíku | králíci |
| Locative | králíkovi, králíku | králících |
| Instrumental | králíkem | králíky |
Forms
- králičí
- adjective, relational
- králíček
- diminutive
Origin
Diminutive of král (“king”) (as král + -ík), formed as a calque of Middle High German küniclīn, understood by folk etymology to be a diminutive of künic (“king”), despite being in fact derived from Latin cunīculus (“rabbit”) with uncertain origin. Compare Polish królik, Lower Sorbian kralik, and Slovak králik.