oklamat
/[ˈoklamat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to deceive, to dupe
Synonyms & related words
Word family
- oklamaný
Etymology
From o- + klamat.
Forms
- klamatimperfective
- oklamatinfinitive
- oklamatiinfinitive
- oklamánínoun-from-verb
- oklamufirst-person • indicative • singular
- oklamemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- oklammefirst-person • imperative • plural
- oklamejmefirst-person • imperative • plural
- oklamešindicative • second-person • singular
- oklameteindicative • plural • second-person
- oklamimperative • second-person • singular
- oklamejimperative • second-person • singular
- oklamteimperative • plural • second-person
- oklamejteimperative • plural • second-person
- oklameindicative • singular • third-person
- oklamouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- oklamavmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- oklamavšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- oklamavšepast • plural
- The verb oklamat does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:oklamat, oklamati
| I | oklamu |
| we | oklameme |
| you (sg) | oklameš |
| you (pl) | oklamete |
| he/she/it | oklame |
| they | oklamou |
I
oklamu
we
oklameme
you (sg)
oklameš
you (pl)
oklamete
he/she/it
oklame
they
oklamou