křik
/[ˈkr̝̊ɪk]/
Czechnoun
Definitions
- 1.shout
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech křik, from Proto-Slavic *krȋkъ.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | křik | křiky |
| Genitive | křiku | křiků |
| Dative | křiku | křikům |
| Accusative | křik | křiky |
| Vocative | křiku | křiky |
| Locative | křiku | křicích |
| Instrumental | křikem | křiky |
Nominative
Singular
křik
Plural
křiky
Genitive
Singular
křiku
Plural
křiků
Dative
Singular
křiku
Plural
křikům
Accusative
Singular
křik
Plural
křiky
Vocative
Singular
křiku
Plural
křiky
Locative
Singular
křiku
Plural
křicích
Instrumental
Singular
křikem
Plural
křiky