jelen
[ˈjɛlɛn]nounCzech
Meanings
- 1deer
- 2stag (male deer)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | jelen | jeleni |
| Genitive | jelena | jelenů |
| Dative | jelenovi, jelenu | jelenům |
| Accusative | jelena | jeleny |
| Vocative | jelene | jeleni |
| Locative | jelenovi, jelenu | jelenech |
| Instrumental | jelenem | jeleny |
Forms
- laň
- feminine
- jelení
- adjective, relational
- jelínek
- diminutive
Origin
Inherited from Old Czech jelen, from Proto-Slavic *(j)elenь, from Proto-Indo-European *h₁el-en-i-, which is often being connected with *h₁el- (“yellow-brown”). Its Slavic cognates are Polish jeleń (“deer”) or Russian оле́нь (olénʹ, “deer”), other Indo-European cognates are Lithuanian élnis or álnis (“deer”), Old Irish elit (“roe deer”), Welsh elain (“hind”), Ancient Greek ἔλαφος (élaphos, “deer”) and Armenian եղն (eġn, “hind”).