cenit
/[ˈt͡sɛɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to value, to prize
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech cěniti, from Proto-Slavic *cěniti.
Forms
- cenitinfinitive
- cenitiinfinitive
- ceněnínoun-from-verb
- cenímfirst-person • indicative • singular
- cenímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- ceňmefirst-person • imperative • plural
- ceníšindicative • second-person • singular
- ceníteindicative • plural • second-person
- ceňimperative • second-person • singular
- ceňteimperative • plural • second-person
- ceníindicative • singular • third-person
- ceníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- ceněmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- cenícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- ceníceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:cenit, ceniti
| I | cením |
| we | ceníme |
| you (sg) | ceníš |
| you (pl) | ceníte |
| he/she/it | cení |
| they | cení |
I
cením
we
ceníme
you (sg)
ceníš
you (pl)
ceníte
he/she/it
cení
they
cení