cídit
/[ˈt͡siːɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to polish, to burnish, to rub vigorously
Dámy cídily příbory, připravovaly nádobí.
Chtěli také, aby jim Vít cídil boty.
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech cúditi. Cognate Polish cudzić.
Forms
- cíditinfinitive
- cíditiinfinitive
- cíděnínoun-from-verb
- cídímfirst-person • indicative • singular
- cídímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- ciďmefirst-person • imperative • plural
- cídíšindicative • second-person • singular
- cídíteindicative • plural • second-person
- ciďimperative • second-person • singular
- ciďteimperative • plural • second-person
- cídíindicative • singular • third-person
- cídíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- cíděmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- cídícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- cídíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:cídit, cíditi
| I | cídím |
| we | cídíme |
| you (sg) | cídíš |
| you (pl) | cídíte |
| he/she/it | cídí |
| they | cídí |
I
cídím
we
cídíme
you (sg)
cídíš
you (pl)
cídíte
he/she/it
cídí
they
cídí