šoupat
/[ˈʃou̯pat]/
Czechverb
Definitions
- 1.imperfective form of šoupnout
Forms
- šoupámefirst-person • indicative • plural
- šoupemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- šoupejmefirst-person • imperative • plural
- šoupášindicative • second-person • singular
- šoupešindicative • second-person • singular
- šoupáteindicative • plural • second-person
- šoupeteindicative • plural • second-person
- šoupejimperative • second-person • singular
- šoupejteimperative • plural • second-person
- šoupáindicative • singular • third-person
- šoupeindicative • singular • third-person
- šoupajíindicative • plural • third-person
- šoupouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- šoupajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- šoupajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- šoupajíceplural • present
- -past • plural
- šoupatinfinitive
- šoupatiinfinitive
- -noun-from-verb
- šoupámfirst-person • indicative • singular
- šoupufirst-person • indicative • singular
Conjugation
Infinitive:šoupat, šoupati
| we | šoupáme, šoupeme |
| you (sg) | šoupáš, šoupeš |
| you (pl) | šoupáte, šoupete |
| he/she/it | šoupá, šoupe |
| they | šoupají, šoupou |
| I | šoupám, šoupu |
we
šoupáme, šoupeme
you (sg)
šoupáš, šoupeš
you (pl)
šoupáte, šoupete
he/she/it
šoupá, šoupe
they
šoupají, šoupou
I
šoupám, šoupu