šoupat
/[ˈʃou̯pat]/
Czechverb
Grammatical form
šoupat is the imperfective form form of šoupnout — “to push”.
Definitions of šoupnout verb · [ˈʃou̯pnou̯t]
Full entry for šoupnout →- 1.to push
- 2.to put, to slip, to shove
- 3.to slither
Etymology of šoupnout
onomatopoeic, see also šoustat, šourat.
Forms
- šoupámefirst-person • indicative • plural
- šoupemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- šoupejmefirst-person • imperative • plural
- šoupášindicative • second-person • singular
- šoupešindicative • second-person • singular
- šoupáteindicative • plural • second-person
- šoupeteindicative • plural • second-person
- šoupejimperative • second-person • singular
- šoupejteimperative • plural • second-person
- šoupáindicative • singular • third-person
- šoupeindicative • singular • third-person
- šoupajíindicative • plural • third-person
- šoupouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- šoupajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- šoupajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- šoupajíceplural • present
- -past • plural
- šoupatinfinitive
- šoupatiinfinitive
- -noun-from-verb
- šoupámfirst-person • indicative • singular
- šoupufirst-person • indicative • singular
Paradigm of šoupnout, with šoupat highlighted:
Conjugation
Infinitive:šoupnout, šoupnouti
| I | šoupnu |
| we | šoupneme |
| you (sg) | šoupneš |
| you (pl) | šoupnete |
| he/she/it | šoupne |
| they | šoupnou |
I
šoupnu
we
šoupneme
you (sg)
šoupneš
you (pl)
šoupnete
he/she/it
šoupne
they
šoupnou
Full conjugation of šoupnout →