розгублюватися
/[rozˈɦublʲʊʋɐtesʲɐ]/
Ukrainianverb
Definitions
- 1.to be lost (of multiple objects)
- 2.to lose each other
- 3.to lose one’s head, to lose composure, to become confused, to get flustered
- 4.passive of розгу́блювати impf (rozhúbljuvaty)
Forms
- розгу́блюватисяcanonical • imperfective
- rozhúbljuvatysjaromanization
- розгуби́тисяperfective
- 2aclass
- розгу́блюватисяimperfective • infinitive
- розгу́блюватисьimperfective • infinitive
- розгу́блюватьсяimperfective • infinitive
- -active • imperfective • present
- -active • imperfective • past
- -imperfective • passive • present
- -imperfective • passive • past
- розгу́блюючисьadverbial • imperfective • present
- розгу́блювавшисьadverbial • imperfective • past
- розгу́блююсяfirst-person • imperfective • present • singular
- розгу́блююсьfirst-person • imperfective • present • singular
- бу́ду розгу́блюватисяfirst-person • future • imperfective • singular
- бу́ду розгу́блюватисьfirst-person • future • imperfective • singular
- бу́ду розгу́блюватьсяfirst-person • future • imperfective • singular
- розгу́блюватимусьfirst-person • future • imperfective • singular
- розгу́блюватимусяfirst-person • future • imperfective • singular
- розгу́блюєшсяimperfective • present • second-person • singular
- бу́деш розгу́блюватисяfuture • imperfective • second-person • singular
- бу́деш розгу́блюватисьfuture • imperfective • second-person • singular
- бу́деш розгу́блюватьсяfuture • imperfective • second-person • singular
- розгу́блюватимешсяfuture • imperfective • second-person • singular
- розгу́блюєтьсяimperfective • present • singular • third-person
- бу́де розгу́блюватисяfuture • imperfective • singular • third-person
- бу́де розгу́блюватисьfuture • imperfective • singular • third-person
- бу́де розгу́блюватьсяfuture • imperfective • singular • third-person
- розгу́блюватиметьсяfuture • imperfective • singular • third-person
- розгу́блюємсяfirst-person • imperfective • plural • present
- розгу́блюємосяfirst-person • imperfective • plural • present
- розгу́блюємосьfirst-person • imperfective • plural • present
- бу́демо розгу́блюватисяfirst-person • future • imperfective • plural
- бу́демо розгу́блюватисьfirst-person • future • imperfective • plural
- бу́демо розгу́блюватьсяfirst-person • future • imperfective • plural
- розгу́блюватимемосьfirst-person • future • imperfective • plural
- розгу́блюватимемосяfirst-person • future • imperfective • plural
- розгу́блюватимемсяfirst-person • future • imperfective • plural
- розгу́блюєтесяimperfective • plural • present • second-person
- розгу́блюєтесьimperfective • plural • present • second-person
- бу́дете розгу́блюватисяfuture • imperfective • plural • second-person
- бу́дете розгу́блюватисьfuture • imperfective • plural • second-person
- бу́дете розгу́блюватьсяfuture • imperfective • plural • second-person
- розгу́блюватиметесьfuture • imperfective • plural • second-person
- розгу́блюватиметесяfuture • imperfective • plural • second-person
- розгу́блюютьсяimperfective • plural • present • third-person
- бу́дуть розгу́блюватисяfuture • imperfective • plural • third-person
- бу́дуть розгу́блюватисьfuture • imperfective • plural • third-person
- бу́дуть розгу́блюватьсяfuture • imperfective • plural • third-person
- розгу́блюватимутьсяfuture • imperfective • plural • third-person
- -first-person • imperative • singular
- розгу́блюймосяfirst-person • imperative • plural
- розгу́блюймосьfirst-person • imperative • plural
- розгу́блюйсяimperative • second-person • singular
- розгу́блюйсьimperative • second-person • singular
- розгу́блюйтесяimperative • plural • second-person
- розгу́блюйтесьimperative • plural • second-person
- розгу́блювавсяmasculine • past • singular
- розгу́блювавсьmasculine • past • singular
- розгу́блювалисяmasculine • past • plural
- розгу́блювалисьmasculine • past • plural
- розгу́блюваласяfeminine • past • singular
- розгу́блюваласьfeminine • past • singular
- розгу́блювалисяfeminine • past • plural
- розгу́блювалисьfeminine • past • plural
- розгу́блювалосяneuter • past • singular
- розгу́блювалосьneuter • past • singular
- розгу́блювалисяneuter • past • plural
- розгу́блювалисьneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:розгу́блюватися, розгу́блюватись, розгу́блюваться
| I | розгу́блююся, розгу́блююсь |
| you (sg) | розгу́блюєшся |
| he/she/it | розгу́блюється |
| we | розгу́блюємся, розгу́блюємося, розгу́блюємось |
| you (pl) | розгу́блюєтеся, розгу́блюєтесь |
| they | розгу́блюються |
I
розгу́блююся, розгу́блююсь
you (sg)
розгу́блюєшся
he/she/it
розгу́блюється
we
розгу́блюємся, розгу́блюємося, розгу́блюємось
you (pl)
розгу́блюєтеся, розгу́блюєтесь
they
розгу́блюються
Other Forms
gerund:розгу́блюючись, розгу́блювавшись
Full conjugation of розгублюватися →