ринути
[ˈrɪnʊte]verbUkrainian
Meanings
- 1to gush, to spout
- 2to charge (at), to lunge (at), to dash, to dart, to rush
- 3to plunge into, to dive in
Conjugation
Infinitiveри́нути, ри́нуть
Future Indicative
| I | ри́ну |
|---|---|
| you (sg) | ри́неш |
| he/she/it | ри́не |
| we | ри́нем, ри́немо |
| you (pl) | ри́нете |
| they | ри́нуть |
Present Indicative
| I | бу́ду ри́нути, бу́ду ри́нуть, ри́нутиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш ри́нути, бу́деш ри́нуть, ри́нутимеш |
| he/she/it | бу́де ри́нути, бу́де ри́нуть, ри́нутиме |
| we | бу́демо ри́нути, бу́демо ри́нуть, ри́нутимемо, ри́нутимем |
| you (pl) | бу́дете ри́нути, бу́дете ри́нуть, ри́нутимете |
| they | бу́дуть ри́нути, бу́дуть ри́нуть, ри́нутимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | ри́ньмо |
| you (sg) | ринь |
| you (pl) | ри́ньте |
Other forms
- gerund
- ри́нучи, ри́нувши
Forms
- ри́нути
- canonical, imperfective, perfective
- rýnuty
- romanization
- ри́нути
- infinitive
- ри́нуть
- infinitive
- -
- active, present
- -
- active, past
- -
- passive, present
- -
- passive, past
- ри́нучи
- adverbial, present
- ри́нувши
- adverbial, past
- ри́ну
- first-person, future, singular
- бу́ду ри́нути
- first-person, singular
- бу́ду ри́нуть
- first-person, singular
- ри́нутиму
- first-person, singular
- ри́неш
- future, second-person, singular
- бу́деш ри́нути
- second-person, singular
- бу́деш ри́нуть
- second-person, singular
- ри́нутимеш
- second-person, singular
- ри́не
- future, singular, third-person
- бу́де ри́нути
- singular, third-person
- бу́де ри́нуть
- singular, third-person
- ри́нутиме
- singular, third-person
- ри́нем
- first-person, future, plural
- ри́немо
- first-person, future, plural
- бу́демо ри́нути
- first-person, plural
- бу́демо ри́нуть
- first-person, plural
- ри́нутимемо
- first-person, plural
- ри́нутимем
- first-person, plural
- ри́нете
- future, plural, second-person
- бу́дете ри́нути
- plural, second-person
- бу́дете ри́нуть
- plural, second-person
- ри́нутимете
- plural, second-person
- ри́нуть
- future, plural, third-person
- бу́дуть ри́нути
- plural, third-person
- бу́дуть ри́нуть
- plural, third-person
- ри́нутимуть
- plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- ри́ньмо
- first-person, imperative, plural
- ринь
- imperative, second-person, singular
- ри́ньте
- imperative, plural, second-person
- ри́нув
- masculine, past, singular
- ри́нули
- masculine, past, plural
- ри́нула
- feminine, past, singular
- ри́нули
- feminine, past, plural
- ри́нуло
- neuter, past, singular
- ри́нули
- neuter, past, plural
Origin
Inherited from Old East Slavic ринути (rinuti), from Proto-Slavic *rinǫti. Cognate with Belarusian ры́нуць (rýnucʹ), Russian ри́нуть (rínutʹ), Bulgarian ри́на (rína), Serbo-Croatian рѝнути, Czech řinout.