оце
/[ɔˈt͡sɛ]/
Ukrainiandet
Grammatical form
оце is the nominative/accusative/vocative neuter singular form of оце́й — “this one”.
Definitions of оцей det · [ɔˈt͡sɛi̯]
Full entry for оцей →- 1.this one
Etymology of оцей
From Old East Slavic ото (oto) + older сей (sej).
Forms
- оце́canonical
- océromanization
Paradigm of оцей, with оце highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Locative | оці́й, оцьо́му, оці́м | оци́х |
| Vocative | оце́й, оце́, оце́є (archaic), оця́, оця́я (archaic) | оці́, оці́ї (archaic) |
| Nominative | оце́й, оце́, оце́є (archaic), оця́, оця́я (archaic) | оці́, оці́ї (archaic) |
| Genitive | оцього́, оцьо́го, оціє́ї | оци́х |
| Dative | оцьому́, оці́й | оци́м |
| Accusative | оцього́, оцьо́го, оце́, оце́є (archaic), оцю́, оцю́ю (archaic), оце́й | оци́х, оці́, оці́ї (archaic) |
| Instrumental | оци́м, оціє́ю | оци́ми |
Locative
Singular
оці́й, оцьо́му, оці́м
Plural
оци́х
Vocative
Singular
оце́й, оце́, оце́є (archaic), оця́, оця́я (archaic)
Plural
оці́, оці́ї (archaic)
Nominative
Singular
оце́й, оце́, оце́є (archaic), оця́, оця́я (archaic)
Plural
оці́, оці́ї (archaic)
Genitive
Singular
оцього́, оцьо́го, оціє́ї
Plural
оци́х
Dative
Singular
оцьому́, оці́й
Plural
оци́м
Accusative
Singular
оцього́, оцьо́го, оце́, оце́є (archaic), оцю́, оцю́ю (archaic), оце́й
Plural
оци́х, оці́, оці́ї (archaic)
Instrumental
Singular
оци́м, оціє́ю
Plural
оци́ми