оце
[ɔˈt͡sɛ]detUkrainian
Grammatical form
оце is the nominative/accusative/vocative neuter singular form of оце́й — “this one”.
See the full entry for оце́й →Definitions of оцей det · [ɔˈt͡sɛi̯]
Full entry for оцей →- 1this one
Origin of оцейFrom Old East Slavic ото (oto) + older сей (sej).
Paradigm of оцей, with оце highlighted:
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Locative | оці́й, оцьо́му, оці́м | оци́х |
| Vocative | оце́й, оце́, оце́є (archaic), оця́, оця́я (archaic) | оці́, оці́ї (archaic) |
| Nominative | оце́й, оце́, оце́є (archaic), оця́, оця́я (archaic) | оці́, оці́ї (archaic) |
| Genitive | оцього́, оцьо́го, оціє́ї | оци́х |
| Dative | оцьому́, оці́й | оци́м |
| Accusative | оцього́, оцьо́го, оце́, оце́є (archaic), оцю́, оцю́ю (archaic), оце́й | оци́х, оці́, оці́ї (archaic) |
| Instrumental | оци́м, оціє́ю | оци́ми |
Forms
- оце́
- canonical
- océ
- romanization