охочий
[ɔˈxɔt͡ʃei̯]adjUkrainian
Meanings
- 1willing, consenting, voluntary
- 2eager, keen, raring, ravenous (+ infinitive or + до with genitive)
- 3volunteer
- 4enjoyer, lover, enthusiast
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | охо́чий, охо́че, охо́ча | охо́чі |
| Genitive | охо́чого, охо́чої | охо́чих |
| Dative | охо́чому, охо́чій | охо́чим |
| Accusative | охо́чого, охо́че, охо́чу, охо́чий | охо́чих, охо́чі |
| Instrumental | охо́чим, охо́чою | охо́чими |
| Locative | охо́чому, охо́чім, охо́чій | охо́чих |
| Vocative | охо́чий, охо́че, охо́ча | охо́чі |
Forms
- охо́чий
- canonical
- oxóčyj
- romanization
- охо́чіший
- comparative
- найохо́чіший
- superlative
- охо́че
- adverb
Origin
Inherited from Old Ruthenian охо́чий (oxóčij). By surface analysis, охо́та (oxóta) + -ий (-yj).