орієнтир
/[ɔrʲijenˈtɪr]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.point of reference, reference point
- 2.guideline
- 3.orientator
Forms
- орієнти́рcanonical • inanimate • masculine
- orijentýrromanization
- орієнти́раgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | орієнти́р | орієнти́ри |
| Genitive | орієнти́ра | орієнти́рів |
| Dative | орієнти́рові, орієнти́ру | орієнти́рам |
| Accusative | орієнти́р | орієнти́ри |
| Instrumental | орієнти́ром | орієнти́рами |
| Locative | орієнти́рі | орієнти́рах |
| Vocative | орієнти́ре | орієнти́ри |
Nominative
Singular
орієнти́р
Plural
орієнти́ри
Genitive
Singular
орієнти́ра
Plural
орієнти́рів
Dative
Singular
орієнти́рові, орієнти́ру
Plural
орієнти́рам
Accusative
Singular
орієнти́р
Plural
орієнти́ри
Instrumental
Singular
орієнти́ром
Plural
орієнти́рами
Locative
Singular
орієнти́рі
Plural
орієнти́рах
Vocative
Singular
орієнти́ре
Plural
орієнти́ри