можновладець
/[mɔʒnɔu̯ˈɫadet͡sʲ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.magnate (person of rank)
- 2.ruler
- 3.authorities, the powerful
Forms
- можновла́децьcanonical • masculine • person
- možnovládecʹromanization
- можновла́дцяgenitive
- можновла́дницяfeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | можновла́дець | можновла́дці |
| Genitive | можновла́дця | можновла́дців |
| Dative | можновла́дцеві, можновла́дцю | можновла́дцям |
| Accusative | можновла́дця | можновла́дців |
| Instrumental | можновла́дцем | можновла́дцями |
| Locative | можновла́дцеві, можновла́дцю, можновла́дці | можновла́дцях |
| Vocative | можновла́дцю | можновла́дці |
Nominative
Singular
можновла́дець
Plural
можновла́дці
Genitive
Singular
можновла́дця
Plural
можновла́дців
Dative
Singular
можновла́дцеві, можновла́дцю
Plural
можновла́дцям
Accusative
Singular
можновла́дця
Plural
можновла́дців
Instrumental
Singular
можновла́дцем
Plural
можновла́дцями
Locative
Singular
можновла́дцеві, можновла́дцю, можновла́дці
Plural
можновла́дцях
Vocative
Singular
можновла́дцю
Plural
можновла́дці