кінь
/[kʲinʲ] | [kinʲ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.horse (animal)
- 2.knight
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Ruthenian кунь (kunʹ), конь (konʹ), from Old East Slavic конь (konĭ), from Proto-Slavic *kòňь.
Forms
- kinʹromanization
- коня́genitive
- коня́чийadjective • relational
- кі́нськийadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | кінь | ко́ні |
| Genitive | коня́ | ко́ней |
| Dative | коне́ві, коню́ | ко́ням |
| Accusative | коня́ | ко́ні, ко́ней |
| Instrumental | коне́м | кі́ньми, ко́нями |
| Locative | коне́ві, коні́ | ко́нях |
| Vocative | ко́ню | ко́ні |
Nominative
Singular
кінь
Plural
ко́ні
Genitive
Singular
коня́
Plural
ко́ней
Dative
Singular
коне́ві, коню́
Plural
ко́ням
Accusative
Singular
коня́
Plural
ко́ні, ко́ней
Instrumental
Singular
коне́м
Plural
кі́ньми, ко́нями
Locative
Singular
коне́ві, коні́
Plural
ко́нях
Vocative
Singular
ко́ню
Plural
ко́ні