колотити
[kɔɫɔˈtɪte]verbUkrainian
Meanings
- 1to stir
- 2to muddy, to make muddy, to muddle
- 3to churn, to beat, to whip
- 4to stir (up), to agitate, to incite, to provoke, to unsettle
- 5to shake, to make sb. shudder, to make sb. shiver
- 6to beat, to batter
Conjugation
Infinitiveколоти́ти, колоти́ть
Present Indicative
| I | колочу́ |
|---|---|
| you (sg) | коло́тиш |
| he/she/it | коло́тить |
| we | коло́тим, коло́тимо |
| you (pl) | коло́тите |
| they | коло́тять |
Future Indicative
| I | бу́ду колоти́ти, бу́ду колоти́ть, колоти́тиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш колоти́ти, бу́деш колоти́ть, колоти́тимеш |
| he/she/it | бу́де колоти́ти, бу́де колоти́ть, колоти́тиме |
| we | бу́демо колоти́ти, бу́демо колоти́ть, колоти́тимемо, колоти́тимем |
| you (pl) | бу́дете колоти́ти, бу́дете колоти́ть, колоти́тимете |
| they | бу́дуть колоти́ти, бу́дуть колоти́ть, колоти́тимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | колоті́м, колоті́мо |
| you (sg) | колоти́ |
| you (pl) | колоті́ть |
Other forms
- gerund
- коло́тячи, колоти́вши
Full conjugation of колотити →
Forms
- колоти́ти
- canonical, imperfective
- kolotýty
- romanization
- колотну́ти
- perfective
- колоти́ти
- imperfective, infinitive
- колоти́ть
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, present
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- коло́чений
- imperfective, passive, past
- impersonal: коло́чено
- imperfective, passive, past
- коло́тячи
- adverbial, imperfective, present
- колоти́вши
- adverbial, imperfective, past
- колочу́
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду колоти́ти
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду колоти́ть
- first-person, future, imperfective, singular
- колоти́тиму
- first-person, future, imperfective, singular
- коло́тиш
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш колоти́ти
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш колоти́ть
- future, imperfective, second-person, singular
- колоти́тимеш
- future, imperfective, second-person, singular
- коло́тить
- imperfective, present, singular, third-person
- бу́де колоти́ти
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де колоти́ть
- future, imperfective, singular, third-person
- колоти́тиме
- future, imperfective, singular, third-person
- коло́тим
- first-person, imperfective, plural, present
- коло́тимо
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо колоти́ти
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо колоти́ть
- first-person, future, imperfective, plural
- колоти́тимемо
- first-person, future, imperfective, plural
- колоти́тимем
- first-person, future, imperfective, plural
- коло́тите
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете колоти́ти
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете колоти́ть
- future, imperfective, plural, second-person
- колоти́тимете
- future, imperfective, plural, second-person
- коло́тять
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть колоти́ти
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть колоти́ть
- future, imperfective, plural, third-person
- колоти́тимуть
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- колоті́м
- first-person, imperative, plural
- колоті́мо
- first-person, imperative, plural
- колоти́
- imperative, second-person, singular
- колоті́ть
- imperative, plural, second-person
- колоти́в
- masculine, past, singular
- колоти́ли
- masculine, past, plural
- колоти́ла
- feminine, past, singular
- колоти́ли
- feminine, past, plural
- колоти́ло
- neuter, past, singular
- колоти́ли
- neuter, past, plural
Origin
Inherited from Old Ruthenian колоти́ти (kolotíti), from Proto-Slavic *koltiti.