засуджувати
[zɐˈsud͡ʒʊʋɐte]verbUkrainian
Meanings
- 1to convict (find guilty)
- 2to sentence, to condemn (assign punishment)
- 3to condemn, to damn (criticize strongly)
Conjugation
Infinitiveзасу́джувати, засу́джувать
Present Indicative
| I | засу́джую |
|---|---|
| you (sg) | засу́джуєш |
| he/she/it | засу́джує |
| we | засу́джуєм, засу́джуємо |
| you (pl) | засу́джуєте |
| they | засу́джують |
Future Indicative
| I | бу́ду засу́джувати, бу́ду засу́джувать, засу́джуватиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш засу́джувати, бу́деш засу́джувать, засу́джуватимеш |
| he/she/it | бу́де засу́джувати, бу́де засу́джувать, засу́джуватиме |
| we | бу́демо засу́джувати, бу́демо засу́джувать, засу́джуватимемо, засу́джуватимем |
| you (pl) | бу́дете засу́джувати, бу́дете засу́джувать, засу́джуватимете |
| they | бу́дуть засу́джувати, бу́дуть засу́джувать, засу́джуватимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | засу́джуймо |
| you (sg) | засу́джуй |
| you (pl) | засу́джуйте |
Other forms
- gerund
- засу́джуючи, засу́джувавши
Full conjugation of засуджувати →
Forms
- засу́джувати
- canonical, imperfective
- zasúdžuvaty
- romanization
- засуди́ти
- perfective
- засу́джувати
- imperfective, infinitive
- засу́джувать
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, present
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- засу́джуваний
- imperfective, passive, past
- impersonal: засу́джувано
- imperfective, passive, past
- засу́джуючи
- adverbial, imperfective, present
- засу́джувавши
- adverbial, imperfective, past
- засу́джую
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду засу́джувати
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду засу́джувать
- first-person, future, imperfective, singular
- засу́джуватиму
- first-person, future, imperfective, singular
- засу́джуєш
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш засу́джувати
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш засу́джувать
- future, imperfective, second-person, singular
- засу́джуватимеш
- future, imperfective, second-person, singular
- засу́джує
- imperfective, present, singular, third-person
- бу́де засу́джувати
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де засу́джувать
- future, imperfective, singular, third-person
- засу́джуватиме
- future, imperfective, singular, third-person
- засу́джуєм
- first-person, imperfective, plural, present
- засу́джуємо
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо засу́джувати
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо засу́джувать
- first-person, future, imperfective, plural
- засу́джуватимемо
- first-person, future, imperfective, plural
- засу́джуватимем
- first-person, future, imperfective, plural
- засу́джуєте
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете засу́джувати
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете засу́джувать
- future, imperfective, plural, second-person
- засу́джуватимете
- future, imperfective, plural, second-person
- засу́джують
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть засу́джувати
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть засу́джувать
- future, imperfective, plural, third-person
- засу́джуватимуть
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- засу́джуймо
- first-person, imperative, plural
- засу́джуй
- imperative, second-person, singular
- засу́джуйте
- imperative, plural, second-person
- засу́джував
- masculine, past, singular
- засу́джували
- masculine, past, plural
- засу́джувала
- feminine, past, singular
- засу́джували
- feminine, past, plural
- засу́джувало
- neuter, past, singular
- засу́джували
- neuter, past, plural
Origin
From the засу́дж- (zasúdž-) stem of засуди́ти (zasudýty) + -увати (-uvaty).