дьоготь
/[ˈdʲɔɦɔtʲ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.tar
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *degъtь.
Forms
- дьо́готьcanonical • inanimate • masculine
- dʹóhotʹromanization
- дьо́гтюgenitive
- дьогтьови́йadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | дьо́готь | — |
| Genitive | дьо́гтю | — |
| Dative | дьо́гтеві, дьо́гтю | — |
| Accusative | дьо́готь | — |
| Instrumental | дьо́гтем | — |
| Locative | дьо́гтю, дьо́гті | — |
| Vocative | дьо́гтю | — |
Nominative
Singular
дьо́готь
Plural
—
Genitive
Singular
дьо́гтю
Plural
—
Dative
Singular
дьо́гтеві, дьо́гтю
Plural
—
Accusative
Singular
дьо́готь
Plural
—
Instrumental
Singular
дьо́гтем
Plural
—
Locative
Singular
дьо́гтю, дьо́гті
Plural
—
Vocative
Singular
дьо́гтю
Plural
—