доказувати
[dɔˈkazʊʋɐte]verbUkrainian
Meanings
- 1to prove
- 2to finish telling, to finish speaking
Conjugation
Infinitiveдока́зувати, дока́зувать
Present Indicative
| I | дока́зую |
|---|---|
| you (sg) | дока́зуєш |
| he/she/it | дока́зує |
| we | дока́зуєм, дока́зуємо |
| you (pl) | дока́зуєте |
| they | дока́зують |
Future Indicative
| I | бу́ду дока́зувати, бу́ду дока́зувать, дока́зуватиму |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш дока́зувати, бу́деш дока́зувать, дока́зуватимеш |
| he/she/it | бу́де дока́зувати, бу́де дока́зувать, дока́зуватиме |
| we | бу́демо дока́зувати, бу́демо дока́зувать, дока́зуватимемо, дока́зуватимем |
| you (pl) | бу́дете дока́зувати, бу́дете дока́зувать, дока́зуватимете |
| they | бу́дуть дока́зувати, бу́дуть дока́зувать, дока́зуватимуть |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | дока́зуймо |
| you (sg) | дока́зуй |
| you (pl) | дока́зуйте |
Other forms
- gerund
- дока́зуючи, дока́зувавши
Full conjugation of доказувати →
Forms
- дока́зувати
- canonical, imperfective
- dokázuvaty
- romanization
- доказа́ти
- perfective
- дока́зувати
- imperfective, infinitive
- дока́зувать
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, present
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- -
- imperfective, passive, past
- дока́зуючи
- adverbial, imperfective, present
- дока́зувавши
- adverbial, imperfective, past
- дока́зую
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду дока́зувати
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду дока́зувать
- first-person, future, imperfective, singular
- дока́зуватиму
- first-person, future, imperfective, singular
- дока́зуєш
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш дока́зувати
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш дока́зувать
- future, imperfective, second-person, singular
- дока́зуватимеш
- future, imperfective, second-person, singular
- дока́зує
- imperfective, present, singular, third-person
- бу́де дока́зувати
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де дока́зувать
- future, imperfective, singular, third-person
- дока́зуватиме
- future, imperfective, singular, third-person
- дока́зуєм
- first-person, imperfective, plural, present
- дока́зуємо
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо дока́зувати
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо дока́зувать
- first-person, future, imperfective, plural
- дока́зуватимемо
- first-person, future, imperfective, plural
- дока́зуватимем
- first-person, future, imperfective, plural
- дока́зуєте
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете дока́зувати
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете дока́зувать
- future, imperfective, plural, second-person
- дока́зуватимете
- future, imperfective, plural, second-person
- дока́зують
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть дока́зувати
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть дока́зувать
- future, imperfective, plural, third-person
- дока́зуватимуть
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- дока́зуймо
- first-person, imperative, plural
- дока́зуй
- imperative, second-person, singular
- дока́зуйте
- imperative, plural, second-person
- дока́зував
- masculine, past, singular
- дока́зували
- masculine, past, plural
- дока́зувала
- feminine, past, singular
- дока́зували
- feminine, past, plural
- дока́зувало
- neuter, past, singular
- дока́зували
- neuter, past, plural
Origin
No etymology recorded for this word.