державник
/[derˈʒau̯nek]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.statist (supporter of strong state power)
- 2.supporter of statehood
Synonyms & related words
Word family
- держа́вництво
Related words (3)
- держа́ва
- держа́вний
- держа́вність
Etymology
From держа́ва (deržáva) + -ник (-nyk).
Forms
- держа́вникcanonical • masculine • person
- deržávnykromanization
- держа́вникаgenitive
- держа́вницькийadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | держа́вник | держа́вники |
| Genitive | держа́вника | держа́вників |
| Dative | держа́вникові, держа́внику | держа́вникам |
| Accusative | держа́вника | держа́вників |
| Instrumental | держа́вником | держа́вниками |
| Locative | держа́вникові, держа́внику | держа́вниках |
| Vocative | держа́внику | держа́вники |
Nominative
Singular
держа́вник
Plural
держа́вники
Genitive
Singular
держа́вника
Plural
держа́вників
Dative
Singular
держа́вникові, держа́внику
Plural
держа́вникам
Accusative
Singular
держа́вника
Plural
держа́вників
Instrumental
Singular
держа́вником
Plural
держа́вниками
Locative
Singular
держа́вникові, держа́внику
Plural
держа́вниках
Vocative
Singular
держа́внику
Plural
держа́вники