відчуження
[ʋʲid͡ʒˈt͡ʃuʒenʲːɐ]nounUkrainian
Meanings
- 1verbal noun of відчу́жити pf (vidčúžyty) and відчу́житися pf (vidčúžytysja):
- 2alienation
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | відчу́ження | — |
| Genitive | відчу́ження | — |
| Dative | відчу́женню | — |
| Accusative | відчу́ження | — |
| Instrumental | відчу́женням | — |
| Locative | відчу́женні, відчу́женню | — |
| Vocative | відчу́ження | — |
Forms
- відчу́ження
- canonical, inanimate, neuter
- vidčúžennja
- romanization
- відчу́ження
- genitive
Origin
From відчу́жити (vidčúžyty) + -ення (-ennja). Compare Russian отчужде́ние (otčuždénije), Belarusian адчужэ́нне (adčužénnje).