відчуження
/[ʋʲid͡ʒˈt͡ʃuʒenʲːɐ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.verbal noun of відчу́жити pf (vidčúžyty) and відчу́житися pf (vidčúžytysja):
- 2.verbal noun of відчу́жити pf (vidčúžyty) and відчу́житися pf (vidčúžytysja):
- 3.alienation
Forms
- відчу́женняcanonical • inanimate • neuter
- vidčúžennjaromanization
- відчу́женняgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | відчу́ження | — |
| Genitive | відчу́ження | — |
| Dative | відчу́женню | — |
| Accusative | відчу́ження | — |
| Instrumental | відчу́женням | — |
| Locative | відчу́женні, відчу́женню | — |
| Vocative | відчу́ження | — |
Nominative
Singular
відчу́ження
Plural
—
Genitive
Singular
відчу́ження
Plural
—
Dative
Singular
відчу́женню
Plural
—
Accusative
Singular
відчу́ження
Plural
—
Instrumental
Singular
відчу́женням
Plural
—
Locative
Singular
відчу́женні, відчу́женню
Plural
—
Vocative
Singular
відчу́ження
Plural
—