відмежовуватися
/[ʋʲidmeˈʒɔwʊʋɐtesʲɐ]/
Ukrainianverb
Grammatical form
відмежовуватися is the passive form of відмежо́вувати impf.
Definitions
- 1.to dissociate oneself, to distance oneself, to mark oneself off, to separate oneself (from: від + genitive)
Synonyms & related words
Synonyms
- відділя́тися
- відокре́млюватися
- відхре́щуватися
- дистанціюва́тися
Etymology
From відмежо́вувати (vidmežóvuvaty) + -ся (-sja). Compare Russian отмежёвываться (otmežóvyvatʹsja), Belarusian адмяжо́ўвацца (admjažówvacca).
Forms
- відмежо́вуватисяcanonical • imperfective
- vidmežóvuvatysjaromanization
- відмежува́тисяperfective
- відмежо́вуватисяimperfective • infinitive
- відмежо́вуватисьimperfective • infinitive
- відмежо́вуватьсяimperfective • infinitive
- -active • imperfective • present
- -active • imperfective • past
- -imperfective • passive • present
- -imperfective • passive • past
- відмежо́вуючисьadverbial • imperfective • present
- відмежо́вувавшисьadverbial • imperfective • past
- відмежо́вуюсяfirst-person • imperfective • present • singular
- відмежо́вуюсьfirst-person • imperfective • present • singular
- бу́ду відмежо́вуватисяfirst-person • future • imperfective • singular
- бу́ду відмежо́вуватисьfirst-person • future • imperfective • singular
- бу́ду відмежо́вуватьсяfirst-person • future • imperfective • singular
- відмежо́вуватимусьfirst-person • future • imperfective • singular
- відмежо́вуватимусяfirst-person • future • imperfective • singular
- відмежо́вуєшсяimperfective • present • second-person • singular
- бу́деш відмежо́вуватисяfuture • imperfective • second-person • singular
- бу́деш відмежо́вуватисьfuture • imperfective • second-person • singular
- бу́деш відмежо́вуватьсяfuture • imperfective • second-person • singular
- відмежо́вуватимешсяfuture • imperfective • second-person • singular
- відмежо́вуєтьсяimperfective • present • singular • third-person
- бу́де відмежо́вуватисяfuture • imperfective • singular • third-person
- бу́де відмежо́вуватисьfuture • imperfective • singular • third-person
- бу́де відмежо́вуватьсяfuture • imperfective • singular • third-person
- відмежо́вуватиметьсяfuture • imperfective • singular • third-person
- відмежо́вуємсяfirst-person • imperfective • plural • present
- відмежо́вуємосяfirst-person • imperfective • plural • present
- відмежо́вуємосьfirst-person • imperfective • plural • present
- бу́демо відмежо́вуватисяfirst-person • future • imperfective • plural
- бу́демо відмежо́вуватисьfirst-person • future • imperfective • plural
- бу́демо відмежо́вуватьсяfirst-person • future • imperfective • plural
- відмежо́вуватимемосьfirst-person • future • imperfective • plural
- відмежо́вуватимемосяfirst-person • future • imperfective • plural
- відмежо́вуватимемсяfirst-person • future • imperfective • plural
- відмежо́вуєтесяimperfective • plural • present • second-person
- відмежо́вуєтесьimperfective • plural • present • second-person
- бу́дете відмежо́вуватисяfuture • imperfective • plural • second-person
- бу́дете відмежо́вуватисьfuture • imperfective • plural • second-person
- бу́дете відмежо́вуватьсяfuture • imperfective • plural • second-person
- відмежо́вуватиметесьfuture • imperfective • plural • second-person
- відмежо́вуватиметесяfuture • imperfective • plural • second-person
- відмежо́вуютьсяimperfective • plural • present • third-person
- бу́дуть відмежо́вуватисяfuture • imperfective • plural • third-person
- бу́дуть відмежо́вуватисьfuture • imperfective • plural • third-person
- бу́дуть відмежо́вуватьсяfuture • imperfective • plural • third-person
- відмежо́вуватимутьсяfuture • imperfective • plural • third-person
- -first-person • imperative • singular
- відмежо́вуймосяfirst-person • imperative • plural
- відмежо́вуймосьfirst-person • imperative • plural
- відмежо́вуйсяimperative • second-person • singular
- відмежо́вуйсьimperative • second-person • singular
- відмежо́вуйтесяimperative • plural • second-person
- відмежо́вуйтесьimperative • plural • second-person
- відмежо́вувавсяmasculine • past • singular
- відмежо́вувавсьmasculine • past • singular
- відмежо́вувалисяmasculine • past • plural
- відмежо́вувалисьmasculine • past • plural
- відмежо́вуваласяfeminine • past • singular
- відмежо́вуваласьfeminine • past • singular
- відмежо́вувалисяfeminine • past • plural
- відмежо́вувалисьfeminine • past • plural
- відмежо́вувалосяneuter • past • singular
- відмежо́вувалосьneuter • past • singular
- відмежо́вувалисяneuter • past • plural
- відмежо́вувалисьneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:відмежо́вуватися, відмежо́вуватись, відмежо́вуваться
| I | відмежо́вуюся, відмежо́вуюсь |
| you (sg) | відмежо́вуєшся |
| he/she/it | відмежо́вується |
| we | відмежо́вуємся, відмежо́вуємося, відмежо́вуємось |
| you (pl) | відмежо́вуєтеся, відмежо́вуєтесь |
| they | відмежо́вуються |
I
відмежо́вуюся, відмежо́вуюсь
you (sg)
відмежо́вуєшся
he/she/it
відмежо́вується
we
відмежо́вуємся, відмежо́вуємося, відмежо́вуємось
you (pl)
відмежо́вуєтеся, відмежо́вуєтесь
they
відмежо́вуються
Other Forms
gerund:відмежо́вуючись, відмежо́вувавшись
Full conjugation of відмежовуватися →