волочіння
/[wɔɫoˈt͡ʃʲinʲːɐ]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.verbal noun of волочити (voločyty):
Etymology
From волочити (voločyty) + -і́ння (-ínnja)
Forms
- волочі́нняcanonical • inanimate • neuter
- voločínnjaromanization
- волочі́нняgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | волочі́ння | волочі́ння |
| Genitive | волочі́ння | волочі́нь |
| Dative | волочі́нню | волочі́нням |
| Accusative | волочі́ння | волочі́ння |
| Instrumental | волочі́нням | волочі́ннями |
| Locative | волочі́нні | волочі́ннях |
| Vocative | волочі́ння | волочі́ння |
Nominative
Singular
волочі́ння
Plural
волочі́ння
Genitive
Singular
волочі́ння
Plural
волочі́нь
Dative
Singular
волочі́нню
Plural
волочі́нням
Accusative
Singular
волочі́ння
Plural
волочі́ння
Instrumental
Singular
волочі́нням
Plural
волочі́ннями
Locative
Singular
волочі́нні
Plural
волочі́ннях
Vocative
Singular
волочі́ння
Plural
волочі́ння