визнаватися
[ʋeznɐˈʋatesʲɐ]verbUkrainian
Grammatical form
визнаватися is the passive form of визнава́ти — “to acknowledge, to recognize, to accept (admit as fact or truth)”.
See the full entry for визнава́ти →Meanings
- 1to avouch, to confide
Conjugation
Infinitiveвизнава́тися, визнава́тись, визнава́ться
Present Indicative
| I | визнава́юся, визнава́юсь |
|---|---|
| you (sg) | визнава́єшся |
| he/she/it | визнава́ється |
| we | визнава́ємся, визнава́ємося, визнава́ємось |
| you (pl) | визнава́єтеся, визнава́єтесь |
| they | визнава́ються |
Future Indicative
| I | бу́ду визнава́тися, бу́ду визнава́тись, бу́ду визнава́ться, визнава́тимусь, визнава́тимуся |
|---|---|
| you (sg) | бу́деш визнава́тися, бу́деш визнава́тись, бу́деш визнава́ться, визнава́тимешся |
| he/she/it | бу́де визнава́тися, бу́де визнава́тись, бу́де визнава́ться, визнава́тиметься |
| we | бу́демо визнава́тися, бу́демо визнава́тись, бу́демо визнава́ться, визнава́тимемось, визнава́тимемося, визнава́тимемся |
| you (pl) | бу́дете визнава́тися, бу́дете визнава́тись, бу́дете визнава́ться, визнава́тиметесь, визнава́тиметеся |
| they | бу́дуть визнава́тися, бу́дуть визнава́тись, бу́дуть визнава́ться, визнава́тимуться |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | визнава́ймося, визнава́ймось |
| you (sg) | визнава́йся, визнава́йсь |
| you (pl) | визнава́йтеся, визнава́йтесь |
Other forms
- gerund
- визнава́ючись, визнава́вшись
Full conjugation of визнаватися →
Forms
- визнава́тися
- canonical, imperfective
- vyznavátysja
- romanization
- ви́знатися
- perfective
- визнава́тися
- imperfective, infinitive
- визнава́тись
- imperfective, infinitive
- визнава́ться
- imperfective, infinitive
- -
- active, imperfective, present
- -
- active, imperfective, past
- -
- imperfective, passive, present
- -
- imperfective, passive, past
- визнава́ючись
- adverbial, imperfective, present
- визнава́вшись
- adverbial, imperfective, past
- визнава́юся
- first-person, imperfective, present, singular
- визнава́юсь
- first-person, imperfective, present, singular
- бу́ду визнава́тися
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду визнава́тись
- first-person, future, imperfective, singular
- бу́ду визнава́ться
- first-person, future, imperfective, singular
- визнава́тимусь
- first-person, future, imperfective, singular
- визнава́тимуся
- first-person, future, imperfective, singular
- визнава́єшся
- imperfective, present, second-person, singular
- бу́деш визнава́тися
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш визнава́тись
- future, imperfective, second-person, singular
- бу́деш визнава́ться
- future, imperfective, second-person, singular
- визнава́тимешся
- future, imperfective, second-person, singular
- визнава́ється
- imperfective, present, singular, third-person
- бу́де визнава́тися
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де визнава́тись
- future, imperfective, singular, third-person
- бу́де визнава́ться
- future, imperfective, singular, third-person
- визнава́тиметься
- future, imperfective, singular, third-person
- визнава́ємся
- first-person, imperfective, plural, present
- визнава́ємося
- first-person, imperfective, plural, present
- визнава́ємось
- first-person, imperfective, plural, present
- бу́демо визнава́тися
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо визнава́тись
- first-person, future, imperfective, plural
- бу́демо визнава́ться
- first-person, future, imperfective, plural
- визнава́тимемось
- first-person, future, imperfective, plural
- визнава́тимемося
- first-person, future, imperfective, plural
- визнава́тимемся
- first-person, future, imperfective, plural
- визнава́єтеся
- imperfective, plural, present, second-person
- визнава́єтесь
- imperfective, plural, present, second-person
- бу́дете визнава́тися
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете визнава́тись
- future, imperfective, plural, second-person
- бу́дете визнава́ться
- future, imperfective, plural, second-person
- визнава́тиметесь
- future, imperfective, plural, second-person
- визнава́тиметеся
- future, imperfective, plural, second-person
- визнава́ються
- imperfective, plural, present, third-person
- бу́дуть визнава́тися
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть визнава́тись
- future, imperfective, plural, third-person
- бу́дуть визнава́ться
- future, imperfective, plural, third-person
- визнава́тимуться
- future, imperfective, plural, third-person
- -
- first-person, imperative, singular
- визнава́ймося
- first-person, imperative, plural
- визнава́ймось
- first-person, imperative, plural
- визнава́йся
- imperative, second-person, singular
- визнава́йсь
- imperative, second-person, singular
- визнава́йтеся
- imperative, plural, second-person
- визнава́йтесь
- imperative, plural, second-person
- визнава́вся
- masculine, past, singular
- визнава́всь
- masculine, past, singular
- визнава́лися
- masculine, past, plural
- визнава́лись
- masculine, past, plural
- визнава́лася
- feminine, past, singular
- визнава́лась
- feminine, past, singular
- визнава́лися
- feminine, past, plural
- визнава́лись
- feminine, past, plural
- визнава́лося
- neuter, past, singular
- визнава́лось
- neuter, past, singular
- визнава́лися
- neuter, past, plural
- визнава́лись
- neuter, past, plural
Origin
From визнава́ти (vyznaváty) + -ся (-sja)