Definitions
- 1.effendi
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish افندی (efendi), from Ancient Greek αὐθέντης (authéntēs, “who acts on one's own, lord”).
Forms
- efèndijaanimate • canonical • masculine
- ефѐндијаcyrillic
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | efendija | efendije |
| Genitive | efendije | efendija |
| Dative | efendiji | efendijama |
| Accusative | efendiju | efendije |
| Vocative | efendijo | efendije |
| Locative | efendiji | efendijama |
| Instrumental | efendijom | efendijama |
Nominative
Singular
efendija
Plural
efendije
Genitive
Singular
efendije
Plural
efendija
Dative
Singular
efendiji
Plural
efendijama
Accusative
Singular
efendiju
Plural
efendije
Vocative
Singular
efendijo
Plural
efendije
Locative
Singular
efendiji
Plural
efendijama
Instrumental
Singular
efendijom
Plural
efendijama