Definitions
- 1.effendi
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish افندی (efendi), from Ancient Greek αὐθέντης (authéntēs, “who acts on one's own, lord”).
Forms
- ефѐндијаanimate • canonical • masculine
- efèndijaromanization
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ефендија | ефендије |
| Genitive | ефендије | ефендија |
| Dative | ефендији | ефендијама |
| Accusative | ефендију | ефендије |
| Vocative | ефендијо | ефендије |
| Locative | ефендији | ефендијама |
| Instrumental | ефендијом | ефендијама |
Nominative
Singular
ефендија
Plural
ефендије
Genitive
Singular
ефендије
Plural
ефендија
Dative
Singular
ефендији
Plural
ефендијама
Accusative
Singular
ефендију
Plural
ефендије
Vocative
Singular
ефендијо
Plural
ефендије
Locative
Singular
ефендији
Plural
ефендијама
Instrumental
Singular
ефендијом
Plural
ефендијама