Definitions
- 1.bromine
Etymology
Borrowed from French brome.
Forms
- brȍmcanonical • inanimate • masculine
- бро̏мcyrillic
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | brom | — |
| Genitive | broma | — |
| Dative | bromu | — |
| Accusative | brom | — |
| Vocative | brome | — |
| Locative | bromu | — |
| Instrumental | bromom | — |
Nominative
Singular
brom
Plural
—
Genitive
Singular
broma
Plural
—
Dative
Singular
bromu
Plural
—
Accusative
Singular
brom
Plural
—
Vocative
Singular
brome
Plural
—
Locative
Singular
bromu
Plural
—
Instrumental
Singular
bromom
Plural
—