разочарати
/razot͡ʃǎːrati/verbSerbo-Croatian
Latinica: razočarati ⇄one entry, two scripts
Meanings
- 1to disappoint
разочарао си ме.
You've disappointed me.
Conjugation
Infinitiveразочарати
Present Indicative
| he/she/it | разочара |
|---|---|
| they | разочарају |
Future Indicative
| he/she/it | разочарат ће, разочараће, бу̏де̄ разочарао |
|---|---|
| they | разочарат ће̄, разочараће, бу̏дӯ разочарали |
Past Indicative
| he/she/it | разочарао је, би̏о је разочарао |
|---|---|
| they | разочарали су, би́ли су разочарали |
Aorist Indicative
| he/she/it | разочара |
|---|---|
| they | разочараше |
Present Conditional
| he/she/it | разочарао би, би̏о би разочарао |
|---|---|
| they | разочарали би, би́ли би разочарали |
Present Imperative
| he/she/it | - |
|---|---|
| they | - |
Full conjugation of разочарати →
Forms
- разоча́рати
- canonical
- razočárati
- romanization
- разочарати
- infinitive
- -
- noun-from-verb
- разочарам
- present, singular
- разочараш
- present, singular
- разочара
- present, singular, third-person
- разочарамо
- plural, present
- разочарате
- plural, present
- разочарају
- plural, present, third-person
- разочарат ћу
- future, future-i, singular
- разочараћу
- future, future-i, singular
- разочарат ћеш
- future, future-i, singular
- разочараћеш
- future, future-i, singular
- разочарат ће
- future, future-i, singular, third-person
- разочараће
- future, future-i, singular, third-person
- разочарат ћемо
- future, future-i, plural
- разочараћемо
- future, future-i, plural
- разочарат ћете
- future, future-i, plural
- разочараћете
- future, future-i, plural
- разочарат ће̄
- future, future-i, plural, third-person
- разочараће
- future, future-i, plural, third-person
- бу̏де̄м разочарао
- future, future-ii, singular
- бу̏де̄ш разочарао
- future, future-ii, singular
- бу̏де̄ разочарао
- future, future-ii, singular, third-person
- бу̏де̄мо разочарали
- future, future-ii, plural
- бу̏де̄те разочарали
- future, future-ii, plural
- бу̏дӯ разочарали
- future, future-ii, plural, third-person
- разочарао сам
- past, perfect, singular
- разочарао си
- past, perfect, singular
- разочарао је
- past, perfect, singular, third-person
- разочарали смо
- past, perfect, plural
- разочарали сте
- past, perfect, plural
- разочарали су
- past, perfect, plural, third-person
- би̏о сам разочарао
- past, pluperfect, singular
- би̏о си разочарао
- past, pluperfect, singular
- би̏о је разочарао
- past, pluperfect, singular, third-person
- би́ли смо разочарали
- past, pluperfect, plural
- би́ли сте разочарали
- past, pluperfect, plural
- би́ли су разочарали
- past, pluperfect, plural, third-person
- разочарах
- aorist, past, singular
- разочара
- aorist, past, singular
- разочара
- aorist, past, singular, third-person
- разочарасмо
- aorist, past, plural
- разочарасте
- aorist, past, plural
- разочараше
- aorist, past, plural, third-person
- разочарао бих
- conditional, conditional-i, singular
- разочарао би
- conditional, conditional-i, singular
- разочарао би
- conditional, conditional-i, singular, third-person
- разочарали бисмо
- conditional, conditional-i, plural
- разочарали бисте
- conditional, conditional-i, plural
- разочарали би
- conditional, conditional-i, plural, third-person
- би̏о бих разочарао
- conditional, conditional-ii, singular
- би̏о би разочарао
- conditional, conditional-ii, singular
- би̏о би разочарао
- conditional, conditional-ii, singular, third-person
- би́ли бисмо разочарали
- conditional, conditional-ii, plural
- би́ли бисте разочарали
- conditional, conditional-ii, plural
- би́ли би разочарали
- conditional, conditional-ii, plural, third-person
- -
- imperative, singular
- разочарај
- imperative, singular
- -
- imperative, singular, third-person
- разочарајмо
- imperative, plural
- разочарајте
- imperative, plural
- -
- imperative, plural, third-person
Origin
From Russian разочаровать (razočarovatʹ). Morphologically as if from raz- + očarati.