Skip to main content
Slavonaut

заказати — заложити

закључивати

/zakʎut͡ʃǐːʋati/verbSerbo-Croatian

Latinica: zaključivati ⇄one entry, two scripts

Meanings

verb
  1. 1
    to conclude (draw a conclusion)
  2. 2
    to conclude, sign (contract, agreement etc.)
  3. 3
    to conclude, terminate, adjourn (meeting etc.)

Conjugation

Infinitiveзакључивати

Imperfect Indicative

he/she/itзакључиваше
theyзакључиваху

Present Conditional

he/she/itзакључивао би, би̏о би закључивао
theyзакључивали би, би́ли би закључивали

Present Imperative

he/she/it-
they-

Present Indicative

he/she/itзакључује
theyзакључују

Future Indicative

he/she/itзакључиват ће, закључиваће, бу̏де̄ закључивао
theyзакључиват ће̄, закључиваће, бу̏дӯ закључивали

Past Indicative

he/she/itзакључивао је, би̏о је закључивао
theyзакључивали су, би́ли су закључивали

Full conjugation of закључивати →

Forms

закључиваше
imperfect, past, singular
закључиваше
imperfect, past, singular, third-person
закључивасмо
imperfect, past, plural
закључивасте
imperfect, past, plural
закључиваху
imperfect, past, plural, third-person
закључивао бих
conditional, conditional-i, singular
закључивао би
conditional, conditional-i, singular
закључивао би
conditional, conditional-i, singular, third-person
закључивали бисмо
conditional, conditional-i, plural
закључивали бисте
conditional, conditional-i, plural
закључивали би
conditional, conditional-i, plural, third-person
би̏о бих закључивао
conditional, conditional-ii, singular
би̏о би закључивао
conditional, conditional-ii, singular
би̏о би закључивао
conditional, conditional-ii, singular, third-person
би́ли бисмо закључивали
conditional, conditional-ii, plural
би́ли бисте закључивали
conditional, conditional-ii, plural
би́ли би закључивали
conditional, conditional-ii, plural, third-person
-
imperative, singular
закључуј
imperative, singular
-
imperative, singular, third-person
закључујмо
imperative, plural
закључујте
imperative, plural
-
imperative, plural, third-person
закључи́вати
canonical, imperfective
zaključívati
romanization
закључивати
infinitive
закључи́ва̄ње
noun-from-verb
закључујем
present, singular
закључујеш
present, singular
закључује
present, singular, third-person
закључујемо
plural, present
закључујете
plural, present
закључују
plural, present, third-person
закључиват ћу
future, future-i, singular
закључиваћу
future, future-i, singular
закључиват ћеш
future, future-i, singular
закључиваћеш
future, future-i, singular
закључиват ће
future, future-i, singular, third-person
закључиваће
future, future-i, singular, third-person
закључиват ћемо
future, future-i, plural
закључиваћемо
future, future-i, plural
закључиват ћете
future, future-i, plural
закључиваћете
future, future-i, plural
закључиват ће̄
future, future-i, plural, third-person
закључиваће
future, future-i, plural, third-person
бу̏де̄м закључивао
future, future-ii, singular
бу̏де̄ш закључивао
future, future-ii, singular
бу̏де̄ закључивао
future, future-ii, singular, third-person
бу̏де̄мо закључивали
future, future-ii, plural
бу̏де̄те закључивали
future, future-ii, plural
бу̏дӯ закључивали
future, future-ii, plural, third-person
закључивао сам
past, perfect, singular
закључивао си
past, perfect, singular
закључивао је
past, perfect, singular, third-person
закључивали смо
past, perfect, plural
закључивали сте
past, perfect, plural
закључивали су
past, perfect, plural, third-person
би̏о сам закључивао
past, pluperfect, singular
би̏о си закључивао
past, pluperfect, singular
би̏о је закључивао
past, pluperfect, singular, third-person
би́ли смо закључивали
past, pluperfect, plural
би́ли сте закључивали
past, pluperfect, plural
би́ли су закључивали
past, pluperfect, plural, third-person
закључивах
imperfect, past, singular

Origin

No etymology recorded for this word.