хора
/[ˈxorə]/
Russiannoun
Grammatical form
хора is the genitive singular form of хор — “chorus, choir”.
Definitions
- 1.hora (type of dance)
- 2.territory used by the citizens of the ancient polis for farming
- 3.dialectala kind of fox
- 4.dialectala male deer
Etymology
Borrowed from Hebrew הוֹרָה (hóra).
Forms
- хо́раcanonical • feminine • inanimate
- xóraromanization
- хо́рыgenitive
- хо́раanimate • canonical • feminine
- хо́раanimate • canonical • masculine
- хо́раcanonical • inanimate • masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | хо́ра | хо́ры |
| Genitive | хо́ры | хор, хо́р |
| Dative | хо́ре | хо́рам |
| Accusative | хо́ру | хо́ры, хо́р |
| Instrumental | хо́рой, хо́рою | хо́рами |
| Prepositional | хо́ре | хо́рах |
Nominative
Singular
хо́ра
Plural
хо́ры
Genitive
Singular
хо́ры
Plural
хор, хо́р
Dative
Singular
хо́ре
Plural
хо́рам
Accusative
Singular
хо́ру
Plural
хо́ры, хо́р
Instrumental
Singular
хо́рой, хо́рою
Plural
хо́рами
Prepositional
Singular
хо́ре
Plural
хо́рах